انسان - سوفیا
سفارش تبلیغ
صبا

  در این هستی باید با انسان از انسان سخن گفت و همه ی امور مربوط به طبیعت انسان، از دردها و آرزوها و لذات انسانی. در درون هر انسانی، انسانی نهفته است. انسانی که در درون هر انسانی است باید بزرگ و نیرومند شود. آنچه در این هستی مهم است آدمی است. جهان و هستی نه از یک جنبه بلکه از تمام جنبه هایش مربوط به انسان است. اخلاق، سیاست، معرفت، دین و هنر و... همه برای انسان و در راستای معنای انسان است. پس باید برای تمام جنبه های زندگی انسان چه فردی و چه اجتماعی برنامه ریزی شود. انسان و سرنوشت او در این هستی و با این هستی به هم تنیده است.

    زندگی انسان را در این جهان (ثنویتی) در برگرفته است که انسان با آن درگیر است. این ثنویت را چنین می توان وصف کرد: تمایل غریزی به زیبائی، به سوی نعمات جسمانی و بهره مندی از امیال نفسانی(سیزیف، آلبر کامو) اما از سوی دیگر نگاه به ورای طبیعت جسمانی انسان به انسان گوشزد می کند که در این هستی همه چیز دست به دست هم می دهد تا انسان به جایگاه والای خویش دست یابد.

  ابرو باد و مه و خورشید و فلک در کارند      تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری(سعدی)

  آدمی باید روی به جانب دیگر گرداند و آن شود که نتوان گفت.

از جمادی مردم و نامی شدم           وزنما مردم به حیوان سر زدم

مردم از حیوانی و آدم شدم            پس چه ترسم کی ز مردن کم شدم

حمله دیگر بمیرم از بشر                 تا برآرم از ملایک بال و پر

بار دیگر از ملائک پران شوم             آنچه اندر وهم ناید آن شوم (مولونا)

  

 



تاریخ : پنج شنبه 96/10/14 | 5:57 عصر | نویسنده : rezaasghari | نظر


  • paper | بک لینک دائمی | جستوجوی فایل
  • دانلود کتاب | فروش رپورتاژ آگهی ارزان