قیامت نزدیک است... - سوفیا
سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

   همیشه از روزگار شکایت می کنیم، همیشه زمانه را بد می دانیم، همیشه از تغییر زندگی حرف می زنیم اما حقیقت این است که نه روزگار و نه زمانه و نه زندگی عوض شده است بلکه این ماییم که تغییر کرده ایم. آدمها سابق بر این مهربان، دلسوز، با گذشت و صبور بودند؛ اما ما نیستیم!!! در گذشته های نه چندان دور آدمها به تعداد زیاد در جای کوچک و در کنار هم با خوشی زندگی می کردند و از کنار هم بودن لذت می بردند، در روزهای سخت غمخوار هم می شدند و به هم کمک می کردند اما اکنون چگونه است؟ آدمهای کم در خانه های بزرگ دور از هم زندگی می کنند ولی باز هم شکایت دارند، گویی همدیگر را با زور تحمل می کنند؛ یا از مشکلات هم خبر ندارند و یا اهمیتی برای هم و مشکلات هم قائل نیستند. حال این ماییم که عوض شده ایم و یا به عبارت دیگر عوضی شده ایم یا روزگار تغییر کرده است؟ 

   گاهی دردی بر دل آدم می نشیند که از هر دردی جانکاه تر است، گاهی زخمی هست که با مرهمی مداوا می شود اما دریغ از کسی که مرهم بگذارد؛ آری روزگار ما روزگار تنهایی آدمهاست، اما این تنهایی تقصیر روزگار نیست. درد تنهایی از هر دردی تلخ تر و سخت تر است و دردی است که مرهمی ندارد. شاید ما آدمهای امروزی این آیه قران را بهتر درک کنیم (آن روز که انسان از برادر خود می گریزد و از پدر و مادرش و از فرزندو همسرش. آیه 34، 37 عبس). امروزه هم آدمها از هم فرار می کنند، کسی حوصله ی مهمان ندارد، کسی حوصله ی شنیدن درد دیگری را ندارد، در روزهای سخت هر کسی بار سخت زندگیش را خود بر دوش می کشد. حتی زندگی زناشویی هم چنان کمرنگ شده که همسران هم گاهی برای هم وقت ندارند. نیاز به آمدن قیامت نیست؛ حال و روز زندگی امروز ما هم همان تنهایی است. فدارکاری و قبول مسئولیت، گذشت و صبوری دیگر دارد فراموشمان می شود. آری در روزگار ما نیز (خداوند برای بنده اش کافی است؛ 36 زمر).




تاریخ : دوشنبه 97/4/25 | 8:7 عصر | نویسنده : rezaasghari | نظر


  • paper | بک لینک دائمی | جستوجوی فایل
  • دانلود کتاب | فروش رپورتاژ آگهی ارزان