دنیای معکوس - سوفیا
سفارش تبلیغ
صبا

   در دنیای ما همه چیز معکوس است، شاید هم از اول معکوس بوده و یا شاید هم در دوران ماست که همه چیز معکوس شده است. زیاد شنیده ایم از دوستان که می گویند آدم با درست زندگی کردن به هیچ جا نمی رسد. گاهی حتی وقتی در این باره بحث می شود می گویند ببین فلانی آدم خوبی است و از راه درست زندگی کرده چه دارد؟ گاهی حتی برخی به بزرگترهایشان همین طعنه را می زنند که یک عمر درست زندگی کردی و حالا چه داری؟ فلانی یک عمر از کیسه این و آن دزدیده و حالا چنان زندگانی به هم زده که توپ هم تکانش نمی دهد. وقتی می گویی که بار کج به منزل نمی رسد می گویند این حرفها مال قدیم بود و در زمان معکوس ما بارهای کج است که به منزل می رسد. شاید بیراه هم نگویند. دیده ایم انسانی به معنای انسان که نان بازو می خورد و ریالی حرام نمی خورد و آزاری به کس نمی رساند و اما هزار جور گرفتاری و درد دارد و این دردها غیر از درد فقر و نداری است که دارد. مظلومان و پاکان به زیر افتاده اند و دزدان و بدکاران در زمین جلان می دهند. عدالت معنا ندارد. آنکه باید الگو برای زندگی دیگران باشد لایق الگو شدن نیست و آنها که لایقند چنان در پیچ و خم این زندگی مانده اند که دیده نمی شوند. اما آیا این حرفها مجوزی برای این می شود که همه مانند هم رفتار کنیم؟ اگر همه ی آدمهای دنیا دست در جیب هم کنند، اگر همه ی آدمهای دنیا فساد کنند، همه ی آدمهای دنیا همدیگر را فریب دهند، احساس هم را به بازی بگیرند، دیگر چیزی به نام اعتماد میان آدمها وجود نخواهد داشت و دنیای انسانها به دنیای حیوانات تبدیل خواهد شد. هنوز اندک انسانیتی باقی مانده است و هنوز چاه انسانیت نخشکیده است و این وضع جهان ماست که همه چیز معکوس شده است. (ناپاکان و پاکان یکسان نیستند، گرچه تعداد ناپاکان تو را به تعجب وادارد، آیه 100 مائده). آری فقط زمانه ی ما چنین نیست، همیشه در جهان تعداد انسانهای به معنای انسان اندک بوده و هست و اما این مجوزی برای این نمی شود که ما هم همرنگ جماعت شویم. این جهان، جهان انتخاب هاست شاید در عصر ما قارونها در زمین بلعیده نشوند و شاید بارهای کج به منزل برسند و شاید آنها که درست زندگی می کنند همیشه هشتشان گرو نهشان باشد اما باز هم انتخاب با ماست این ماییم که انتخاب می کنیم چگونه زندگی کنیم؟ مرگ پیش روی ماست و ما هر روز یک قدم به مرگ نزدیکتر می شویم و با وجود چیزی به نام مرگ آیا این جهان و تمام ثروتهای آن می ارزد که خانه ای را خراب کنی، که قلبی را ویران کنی؟ آنکه در ویرانه ها خانه می سازد گویی در طوفان خانه ساخته است. حتی اگر طوفان خانه را خراب نکند لذت آرامش را از انسان می گیرد.



تاریخ : سه شنبه 97/4/12 | 11:59 صبح | نویسنده : rezaasghari | نظر


  • paper | بک لینک دائمی | جستوجوی فایل
  • دانلود کتاب | فروش رپورتاژ آگهی ارزان